The Diary of a Developer

A Geek at heart!

Archive for January, 2013

What happens in FB stays in court. ?

What happens in Vegas stays in Vegas.
What happens in FB stays in court. ?
మనం కూర్చున్న కొమ్మను మనమే నరుక్కున్నట్టున్నాం . I see many of my friends staying in India now reluctant to express on FB. (Why take risk ? 🙂 ) Not sure whether it is temperory or permanent.
Good job folks for dragging it to the extreme.
Below are detailed musings from Jampala gaaru: (ఎత్తి పోతల పథకం 🙂 )
The last few weeks have been quite troubling.
There are three different prominent episodes involving freedom of expression, or what we in US here are used to referring as first amendment rights in which my friends have taken sometimes contradictory stands.

A political leader, in the name of religion, makes insulting and incendiary comments about another religion. His remarks are criticized; cases are filed against him; he was jailed and judicial proceedings are underway. Another religious personality makes some comments against him. His remarks are criticized; cases are filed against him; he was jailed and judicial proceedings are underway.

A few people make seriously objectionable comments about women and sexuality on Facebook. Several people object to these comments, publicize them in Facebook and other media to show the offenders their place and socially humiliate them. Cases are filed against these offenders and judicial proceedings are under way.

A brilliant actor and a passionate film maker makes a technically brilliant and interesting film (more about the film later when time permits) with the theme of a secret agent fighting Al Qaida terrorists. A religious organization objects to the film and a state government bars the film being screened and relentlessly pursues the ban despite a legal order allowing the film to be screened. In the process, the film maker is facing bankruptcy.

All these actions are pursued on the grounds that the offender’s expressions (speech, writing, film) hurt the sentiments of some (or many) people.

The issue that troubles me is whether this is the way to deal with when somebody’s expression offends me (or somebody else)? In two of the situations above, I was offended by the expression. In another, I was not (but, somebody else apparently was).

I grant that there are some expressions that I offend morally reprehensible or outright vulgar. There are expressions that offend a large majority of the people, and there are expressions that offend a small minority. However, if we start prosecuting and jailing people for some expressions, who draws the line where we should stop prosecuting? What do we ban and what do we not?

I am not familiar with the laws of India, but I clearly see that there are quite a few restrictions on the freedom of expression. Books get banned, films get censored or banned, and people get jailed, prosecuted or persecuted by the government. Is this something that we should try to change or something that we should stand behind, and even take advantage of when we are the offended party?

There is an expression attributed to Voltaire that many liberals and libertarians are fond of – “I disapprove of what you say, but I will defend to the death your right to say it”. If we try to restrict others from expressing what we thoroughly disapprove, we loose the right (and the strength) to cry ‘foul’ when somebody else restricts the expression that we approve.

Being in US, I have seen how the most extreme forms of expression are allowed. In the early days, I had trouble understanding how it could be. But now, particularly after seeing the many instances over the years in India of the misuse of the laws restricting freedom of expression, I think that we should vigorously oppose any curtailment by government of freedom of expression and advocate appropriate changes to the laws and constitution.

This is not to say we should ignore the expressions that offend us. By all means, we should oppose them vigorously and expose them for what they are in all the arenas that we can and hold the offenders accountable for their views. We should thoroughly debate and debunk such views that we see as hateful or disturbing. I have no problems with publicly ‘outing’ the lewd commentators and the religious hate-mongers. If an offended Muslim publicly points out the problems with Kamal Haasan’s film, I would welcome that. But we should not take joy in government curtailing freedom of expression. Only when we defend the rights of those we hate, we would be able to defend the rights of those we like and our own rights.

We would all benefit if we take to heart Martin Niemoller’s immortal lines:

First they came for the Socialists, and I did not speak out–
Because I was not a Socialist.

Then they came for the Trade Unionists, and I did not speak out–
Because I was not a Trade Unionist.

Then they came for the Jews, and I did not speak out–
Because I was not a Jew.

Then they came for me–and there was no one left to speak for me.

posted by chavakiran in English and have Comment (1)

నాల్గవ తెలుగు ప్రపంచ మహాసభలు ప్రదర్శన — సమాచార సాంకేతిక రంగం – తెలుగు

సమాచార సాంకేతిక రంగం – తెలుగు

-కిరణ్ కుమార్ చావా


(నాల్గవ ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలు, తిరుపతి)

ప్రపంచం అంతా కుగ్రామంగా మారిపోయింది. సమాచార సాంకేతికరంగం మన జీవితాలను సమూలంగా మార్చి వేస్తుంది. చారిత్రకంగా కనీవినీ ఎరుగని వేగంతో మార్పులు చోటు చేసుకుంటున్నాయి. ఈ సమాచార సాంకేతిక యుగ ఫలాలను తెలుగు సమాజంలో మరింత మందికి అందించడం ఎలా? సమాచార సాంకేత్వమంతా ఇంగ్లీషులో ఉంది కనుక మనవాళ్ళందరినీ ఇంగ్లీషులోనే దాన్ని వాడుకోమనాలా? దాని వల్ల లాభాలు ఏమిటి? నష్టాలు ఏమిటి? మరో మార్గం ఏమైనా ఉందా?

ఒకసారి ఏం జరిగిందంటే?

మా స్నేహితురాలు సౌమ్య నార్వే వెళ్ళారు. అక్కడ  ఏం జరిగిందో తన మాటల్లోనే వినండి – మా వర్క్‌షాపులో – చైనీసువాడి ల్యాప్టాప్ చైనీసులో ఉంది. నార్వే మనిషిది నార్వేగియన్ భాషలో…స్లొవేనియన్ ఆవిడది ఆ భాషలో…జర్మన్ ది జర్మన్ లో….ఇటాలియన్ ది ఇటాలియన్ లో…. ఇలా ఉన్నాయి. నాది మాత్రం చక్కగా స్వచ్చమైన ఇంగ్లీషులో ఉంది. అసలుకి సిగ్గుతో చావాల్సిన సంఘటన ఏమిటంటే – “ఓహ్…నువ్వు చైనీస్ లో వాడతావా కంప్యూటర్ని?” అంటే “అఫ్కోర్స్! ఇంకెందులో వాడతా?” అన్నాడు నా స్నేహితుడు! (ref: )


కొరియా నుండి పేస్ బుక్ మిత్రుడు ….

నేను కొరియాలో ఉంటున్నాను. అన్ని అనువర్తనాలూ మాతృభాషలో ఉంటే జీవితం ఎంత హాయిగా ఉంటుందో నాకు తెలుసు … !!!

(-మూర్తి కుమార్ నారాయణమ్ 2012- డిసెంబరు – 22)

నిజానికి మనం ఏం కోల్పోతున్నాం?

మనకు అస్సలు తెలీదు.

ఏ విధంగా అయితే గుడ్డివాడు ఏనుగును వర్ణించలేడో, ఏ విధంగా అయితే పోతన భాగవతంలో వైకుంఠాన్ని వర్ణింపలేకపొయినాడో, స్వయంగా నారాయణుడే వచ్చి అల వైకుంఠపురంబులో అంటూ రాయాల్సి వచ్చిందో … అదే విధంగా సమాచార సాంకేతిక రంగం మొత్తం మాతృ భాషలో ఉంటే ఎలా ఉంటుందో మనకు బొత్తిగా తెలీదు. ఆ రుచి మనకు తెలీదు.

* * *

                మన ప్రస్తుత పరిస్థితి ఎలా ఉందంటే, మనం వీరులమే కాని, అద్దెవీరులమయ్యాము. మన కోసం మనం యుద్ధం చేసుకోవటం మానేసాం. లక్షలు తీసుకుంటూ ఇంగ్లీషు ప్రపంచానికి సమాచార సాంకేతిక అద్భుతాలు ఆవిష్కరిస్తూ మాతృభాషకు వచ్చేసరికి పేదవాళ్ళమయినాము.

పరిస్థితి ఇలాగే ఉంటుందా?

మార్పు రాదా?

మార్పు అసలు అవసరమా?

మార్పు నిర్ణయించాల్సింది ఎవరు?

మార్పు కృషి ఎవరు చెయ్యాలి?

మన ప్రస్తుత సమాజం పై ప్రశ్నలకు జవాబిచ్చే స్థితిలో లేదు అని నా అభిప్రాయం. అటువంటి మార్పు కాలానుగుణంగా రావాల్సిందే. సమాచార సాంకేతిక రంగ ఫలాలు తెలుగు వాళ్లందరికీ అందాల్సిందే. అయితే అది తెలుగులోనా, ఇంగ్లీషులోనా.

మనం ఏమి చెయ్యగలం?

గౌరవనీయమైన ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రజా ప్రభుత్వానికి వినయపూర్వకంగా నావి రెండు సూచనలు.

చిన్న చిన్న కారణాలే మహా విప్లవాలకు నాంది అవుతాయి అని మా సోషల్ సార్ (సూర్యారావు గారు) చెపుతుండే వారు. మన సమాజం మెడపై కత్తిలా వేలాడుతున్న భవిష్యత్తు నిరుద్యోగ సమస్యకు కూడా ఇవి పరిష్కారం చూపగలవు అని నా భావన.

మొదటి సూచన:

ఆంగ్లేతరం చూడండి.

పై చిత్రంలో ఎరుపురంగులో ఉన్నది మాత్రమే ఇంగ్లీషు మాట్లాడే సమాజాలు. చూడండి, ఎంతో ప్రపంచం ఇంగ్లీషు మాట్లాడకుండా బతికేస్తుంది. వాళ్ళంతా ఏమి చేస్తున్నారు సమాచార సాంకేతిక రంగాల్లో….

ఇందు నిమిత్తం,

మన విశ్వవిద్యాలయాలు (వివిలు) కొరియా, జపాన్, నార్వే, జర్మనీ, చైనా వంటి దేశాల వివిలతో సెమిస్టరు ఎక్స్ చేంజ్ ప్రోగ్రాములు విరివిగా ప్రోత్సహించాలు.

తద్వారా మన యువతకు ఆంగ్లేతర సాంకేతిక పరిజ్ఞానంపై అవగాహన ఆసక్తి పెరుగుతుంది.

నవ్యాపారులను (enterpreneurs) తెలుగు సంస్కృతికి అందించే వాతావరణం ఏర్పడుతుంది.

మన ఇంజినీరింగు చదువుల్లో ప్రతి సెమిస్టరులోనూ తెలుగు కంప్యూటింగు ఒక పాఠ్యాంశంగా ఉండాలి.

ASCII (American Standard Code for Information Interchange) లతో పాటుగా ISCII, Unicode లు కూడా నేర్పించాలి.

•Telugu glyphs, Localization, Internationalization, Developing Telugu culture specific applications (mobile, desktop, web, … )

•A lot is left to learn, explore, develop.


Thank you one and all.




posted by chavakiran in తెలుగు and have Comment (1)

Do not let only your employee embrace your new product.

Is your company employs millions of people?
Is your company developing new product for mass market?
Then, think twice before gifting your new product to your employee.
Once it is gifted to millions of your employee, they will decide its next feature, next app to be popular on it, next bug to be fixed. No longer the other billion potential buyers may feel empathy with your new product.

posted by chavakiran in Uncategorized and have No Comments

బుక్ రీడింగ్ ఎక్స్ పీరియన్స్: చందనపు బొమ్మ Written by అరుణ పప్పు

అరుణ పప్పుగారి చందనపు బొమ్మ కథల గురించి వ్రాయడం కొద్దిగా కష్టమే. ఎందుకంటే రచయిత్రితో ముఖపరిచయం ఉంది. కథలు వ్రాసిన శైలి వల్ల చాలా చోట్ల పాత్రకాకుండా రచయిత్రీ కన్పించి ఇబ్బంది పెడ్తుంది. చాలా కాలం క్రితం మాలతిగారి తూలిక బ్లాగులో, ఆరోజుల్లో నేను ఈ కథలు వ్రాయబట్టి సరిపోయింది. ఈ రోజుల్లో వ్రాసి ఉంటే వ్యక్తిగత జీవితంలో పోలికలు తెచ్చి గుచ్చి చూసేవారు. అని వ్రాశారు.వద్దు అనుకున్నా కథల పాత్రల్లో రచయిత్రీ కన్పించారు. ముఖ్యంగా జర్నలిజం నేపధ్యం ఉన్న కథల్లో రచయిత్రిని పక్కనపెట్టి ఈ కథలు చదివితే ఎలా వుంటుంది, అని ముచ్చటగా మూడోసారి ఈ కథలు చదువుతూ రాసిన అభిప్రాయాలు దిగువ…
చందనపు బొమ్మ On Kinige

“ఎవరికి తెలియని కథలివిలే!”

శృంగార కారణాలతో విడిపోయిన భార్యాభర్తల గురించిన స్టోరీ వ్రాస్తున్న జర్నలిస్ట్ అదితి కథ. ఆరుపుటల ఈ కథలో మొదటి నాలుగు పుటలు ఆ స్టోరీ రాయడానికి అదితి పడేపాట్లు మనల్ని నవ్విస్తాయి. ఆలోచింపచేస్తాయి, అలరిస్తాయి. నిజానికి కథ ఇక్కడే ముగించవచ్చు, కానీ అప్పుడు మరో మామూలు కథే అయ్యేది. ఇక్కడే మాధవ్ పాత్ర ప్రవేశిస్తుంది. కథలో ఎక్కడా మాధవ్,అధితిల వయసు చూచాయగా కూడా చెప్పరు. వారిద్దరి వివాహ స్థితిని కూడా చెప్పరు. కానీ.
ఇప్పుడతను ‘ఇండీసెంట్ ప్రపోజల్ ఏమైనా పెడితే నేం చెప్పాలి…
వంటి ఫీలర్లు ఇస్తూ పాఠకులను అయోమయంలోకి నెడతారు.
చివర్లో మాత్రం అదితి – మాధవ్ ఇద్దరూ సంతోషం. వారిద్దరికీ కథ సుఖాంతం, కానీ పాపం పాఠకులే ఆలోచనల్తో రచయిత్రి ట్రాప్‌లో యిరుక్కుంటారు.
ఏకాంతంలో చివరిదాకా…
ఒక లేడీ జర్నలిస్టు, వివాహిత, వయసు 20, పేరు అదితి, కులం బ్రాహ్మణులు
ఒక అరాచక రచయిత,తుంగభద్రా తీరంలో నివాసం, వయసు 52.
వారిమధ్య మాటలు, వాదనలు, పుస్తకాల విషయంలో అతని మార్గదర్శకత్వం. చివరికి అతను ఎలాంటి కోరికలు కోరతాడు? ఆధునిక మహిళ వాటికి ఎలా ప్రతిస్పందిస్తుంది?
మంచి పేరున్న కథ.
కుమ్మరి పురుగు దొర్లించుకున్నా తొలుచుకున్నా తిన్నా మట్టే. నేనూ అంతే. నిర్మించినా, విసర్జించినా అన్నీ వాక్యాలే. పదాల దృక్చిత్రమాలికలే.అవే లేకపోయాక నేనుండీ ఏం లాభం? అప్పుడు నేను శవప్రాయాన్ని కానూ!!
– ఇటువంటి వాక్యాలకోసమైనా ఈ పుస్తకం చదవాలి.
ఈ కథ గురించి ఎంత వ్రాసినా తక్కువే – అంత బాగుంది. ఓలలాడటం – అనే పదాన్ని అనుభవించి చూడండి ఎంత బాగుంటుందో. అలా రచయిత్రి పదసముద్రంలో ఒలలాడుతూ వ్రాసిన కథ ఈ వర్డ్ కాన్సర్.
రచయిత్రిని కథలోకి లాక్కురాకూడదనుకున్నాగానీ చదవగా చదవగా, ఈ కథ రచయిత్రి ఒకానొక చోట ఉద్యోగం మానేసే సంధికాలంలో వ్రాసిన కథలా ఉంది.
ఈ కానుకనివ్వలేను.
ఇది జర్నలిస్ట్ పాత్రలేని కథ.
చాలా మంచి విభిన్న కథ.
కాటికాపరి మనసు ఎలాంటిది? ఆలోచనలు ఎలాంటివి? భావోద్వేగాలు ఎలాంటివి?
కాటికాపరి అయిన రాజు – హరిశ్చంద్రుని ఆలోచనలు ఎలాంటివి? భావోద్వేగాలుఎలా ఉండిఉంటాయి?
అమెరికన్ డ్రీమ్‌తో వెళ్లిన వాళ్ళు ఏదో కారణంతో మరణిస్తే, వాలంటరీగా ఆ శవాలను అష్టకష్టాలు పడి ఇండియా పంపేవారి భావోద్వేగాలు చెప్పేదే ఈ కథ.
24×7 క్రైమ్ ఇప్పుడిదే సుప్రీమ్.
మన టీవీల్లోని క్రైమ్ స్టోరీలపై విసిరిన పదునైన కధాస్త్రం ఇది.
చందనపు బొమ్మ.
టైటిల్ కథ. చాలా బాగా వ్రాశారు.
పిల్లల ప్రపంచమే వేరు. పిల్లలు నిజంగా దైవస్వరూపాలే. దైవంకు మల్లే వారిక్కూడా నిజలోకానికి నిద్రాలోకానికి, ఊహాలోకానికి, మిధ్యాలోకానికీ భేదం లేదు. తమ బొమ్మకు లాలపోసి అన్నంపెట్టే పాపకు ఆ బొమ్మతో ఉన్న అనుబంధాన్ని అర్థం చేసుకొని తల్లిదండ్రుల కథ ఈ చందనపు బొమ్మ.
కరిగిపోయిన సైకత శిల్పం.
రోడ్డు విస్తరణలో పుస్తకాల షాపు కోల్పోయిన ఆచార్య కథ.
భ్రమణ కాంక్ష
ఊరంతా తిరగాలనుకున్న చిలుక పంజరంలోనే ఉండాల్సి వస్తే?
ఒక బంధం కావాలి.
కథలు, సినిమాలను మించిన నాటకీయత జీవితాల్లో వుంటుంది అని చెప్పే కథ.
లోపలి ఖాళీలు
మిగతా కథల కంటే విభిన్న శైలిలో ఉందే కథ.ఇది తన తరువాతి కథలకు సూచనా? కథా శిల్పంలోని బెస్ట్ ప్రాక్టీసెస్ ఫాలో అవ్వాలని చూసినట్టు ఉంది. కానీ తన శైలి తనకే ఉంటే బాగుంటుంది. లేకపోతే ఈ కథలో సంభాషణలు ఎక్కువ ఉండటం వల్ల నాకలా అన్పించిందేమో.
లోపలి ఖాళీలు భళే వింతైన కథ. ఏది మన జీవితంలో ఖాళీలను పూరిస్తాయనుకుంటామనుకుంటామో అవే వెలితిగా మారతాయి, ఏవి వద్దనుకుంటామో వాటినే అక్కన చేర్చుకోవాలి.
For copies visit
చందనపు బొమ్మ On Kinige

posted by chavakiran in తెలుగు and have Comments (2)

పంచె కడితేనే తెలుగూ కాదు

పంచె కడితేనే తెలుగూ కాదు,
జీన్ టీషర్టు వేసే తెలుగూసే మేమూ.

కాంచనమేస్తేనే తెలుగూ కాదు,
ప్లాటినమ్ము తొడిగే తెలుగూసే మేమూ.

పందిట్లో అల్లుడూ, పక్కింట్లో అమ్మాయి,
సినిమా చూస్తేనే తెలుగూ కాదు.
బాండ్ గీండ్ సినిమాలు చూసే తెలుగూసే మేము.

అమ్మా నాన్నా అంటేనే తెలుగూ కాదు.
ఆప్యాయంగా మమ్మీ డాడీ అనే తెలుగూసే మేము.

posted by chavakiran in తెలుగు and have No Comments

ప్రపంచ తెలుగు మహాసభల నుండి ప్రదర్శకాలు …

ప్రపంచ తెలుగు మహాసభల్లో, చివరి రోజైన మూడవ రోజు, ఉపవేదికపై తెలుగు సమాచార సాంకేతిర రంగాలపై చర్చ జరిగింది. ఈ చర్చలో వీవెన్, రహ్మాన్, సురేష్ కొలిచాల, చావాకిరణ్ ప్రదర్శకాలు ప్రదర్శిస్తూ మాట్లాడారు. ఆ ప్రదర్శకాలు ఇక్కడ ఇస్తున్నాను చూడండి.

అంతర్జాలంలో తెలుగు – ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలు 2012లో వీవెన్ ప్రదర్శన

ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలు సురేష్ కొలిచాల

ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలు 2012 రహ్మానుద్దీన్

తెలుగు సమాచార సాంకేతిక రంగం చావా కిరణ్

posted by chavakiran in Uncategorized and have No Comments